Żeby nie było, że mam zbyt

Żeby nie było, że mam zbyt ładne statystyki jak na mnie. Wyjazd zaproponowany przez MArcina. Początkowo jeden ze sprawniejszych rowerów stał się niezdolnym do jazdy. Śmigaliśmy pokoszarowymi terenami, ruinami, lotniskiem, a nawet przez wysokie chyba na półtorej metra chaszcze. Rozpadało się. To, na czym jechał Marcin. Poszły hamulce, zaczął się wykręcać jeden z pedałów, aż w końcu odpadła... kierownica. Marcin był na tyle odważny, żeby jechać na tym do domu. A potem zaczęło lać. Wrażenia: niezapomniane.